نقد ورزشي

هر روز بهتر از دیروز . این تبلیغات نیست بلکه این بهترین لقبی است که می توان به والیبال و بسکتبال داد که هر چند وقت یکبار خبر خوشی برای ما دارند و یکی از آنها هم همین چند روز پیش بود که برای اولین بار نایب قهرمان آسیا شدیم . شاید اگر برگ تاریخ والیبال را ورق بزنیم زمانی برای ما گرفتن یک ست از تیم های شرق آسیایی مثل کره و ژاپن و چین برای ما افتخار به حساب می آمد اما با کار در تیم های پایه ایران در ابتدا در بخش های نوجوانان و جوانان شروع شد و ایران در این رده های سنین ابتدا در آسیا گام برداشت و بعد جهانی شد . شاید روزی را بیاد آوریم که تیم والیبال نوجوانان ایراند رقابت های جهانی یکی یکی تیم ها را پشت سر گذاشت تا در فینال از برزیل شکست خورد و با کسب مقام دوم جهانی نقطه عطفی در والیبال ایران ایجاد کرد و بعد ها با کسب مقام های مختلف سومی و پنجمی و ... پیش رفت تا اینکه در دو دوره قبلی به یک مقام قهرمانی و نایب قهرمانی در جهان رسید . در جوانان نیز ما مقام های درخوری کسب کردیم از جمله مقام های ششم و پنجم و سوم بود که در کل امروزه ایران در رده های پایه در جهان جزئ قدرت های برتر می باشد و امروزه همان بازیکنان جوانان و نوجوانان به تیم های بزرگسالان راه پیدا کردند و شاهد این هستیم که در بزرگسالن هم رو به جلو حرکت می کنیم اما اینها نباید پایان والیبال ما باشد . وقتی ما قبول می کنیم استعداد داریم و زمانی که ساختارها نیز فراهم شده است و وقتی قهرمانی جهان در نوجوانان را داریم پس می توانیم انتظار آقایی والیبال بزرگسالان ایران را در جهان داشته باشیم که رسیدن به آن هدف نیازمند برنامه ریزی بسیار قوی تری است . کاش ما در تمامی فدراسیون ها و حتی در بخش مدیریت کلان ورزشی (رئیس سازمان تربیت بدنی ) نیز ثبات مدیریتی داشتیم . زیرا با نگاهی گذرا می بینیم که ثبات مدیریتی در والیبال که سالین متوالی یزدانی خرم بود و بعد هم داورزنی از همان بدنه و آشنا به کارهایی که در گذشته انجام شده بود و قرار بود در اینده انجام بشود باعث شد والیبال به اینجایی برسد که الآن است .  

ورزش در چار سالی که گذشت شاهد حوادث گوناگونی بود . همان ابتدا که علی آبادی به عنوان رئیس سازمان انتخاب شد به عنوان یک مدیر خوب در ساخت و ساز وعملیات عمرانی معرفی شد و انصافا هم در این زمینه فوقالعاده بود و ورزشگاه ها و محیط های ورزشی بسیار زیادی به بهره برداری رسید . اما شاید یکی از دلایل افت در بعضی از رشته ها توجه بیش از حد به ساخت و ساز و عدم رسیدگی به فدراسیون و ارتقاء کیفیت فنی آن رشته در سطح کشور بود .یکی از مهم ترین دلایل عدم نتیجه گیری تیم ها تغییرات بی مورد و بی جا که اوج آن را در فدراسیون های فوتبال و کشتی می بینیم زمانی که علی آبادی رای به خروج دادکان از فدراسیون آن قبل از اعزام تیم به جام جهانی داد باعث شد تا دیگر در بخش فوتبال هیچ کس حرف شنوی نداشته باشد  و آن همه فجایع تلخ در آلمان برای آن تیم قدرتمند و با تجربه ایران رقم بخورد و البته قضایا به همانجا ختم نشد تا فوتبال ایران شاهد تعلیق باشد و یک سال و نیم را بدون رئیس سپری کند که طی آن زمان ایران از راهیابی به جام جهانی باز ماند البته در این بین باشگاه های ما هم از این قاعده مستثنی نبودند و هم به دلیل عدم مشخص نشدن تکلیف فدراسیون و هم تغییرات مدیریتی فراوان بخصوص در استقلال و پرسپولیس سبب عدم نتیجه گیری در لیگ ایران و آسیا  و عدم ارائه کیفیت لازم آنها شد . فدراسیون کستی هم وضعیتی شبیه به فوتبال را شاهد بود و اخراج طالقانی و آوردن یزدانی خرم (هر چند که مدیری بسیار موفق در والیبال  بود) به دلیل عدم آشنای با فضای کشتی سبب روند رو به نزول کشتی شد و این تیم علاوه بر کسب شکست های متعدد در جام های مختلف فقط با یک مدال برنز در المپیک شکستی تلخ را بر بدنه ورزش ما وارد کرد البته در مسابقات اخیر جهانی مقام دوم کشتی فرنگی برای اولین بار ( که در نوع خودش بسیار خوب بود 9 و مقام سومی آزاد ( که باز هم از ان انتظار بیشتری می رود باعث دوباره دلبستن مردم به کشتی شد . یکی دیگر از وقایع تلخ رخداده که بشتر شبیه به اتفاق بود استفاده دسته جمعی وزنه برداران از داروهای نیروزا  بود که بگونه ای کمر وزنه برداری شکاند که هنوز نتوانسته قد علم کند . البته به نیمه پر لیوان هم باید نگاه کرد که علی آبادی در زمینه ساخت و ساز که اصلی ترین دلیل انتخابش بود فوقالعاده موفق بود و همچنین  در بازی های آسیایی دوحه ، ایران با کسب مدالهای رنگارنگ به مقام ششم رسید که نتیجه ای خوب در کارنامه ی علی آبادی بود . افزایش تعداد ورزشکاران ایرانی به المپیک به بیش از 50 نفرو ارتقاء سطح فنی و پایه ریزی در ورزش های دو میدانی ، هندبال ، واترپلو و کانوپلو و ... که در سطح آسیا ایران جزء قدرت های برتر به حساب می آید و اخیرا هم کسب مقام قهرمانی کاراته در آسیا بعد از سال ها همه جزئ افتخارات ایران در چهار سال قبل است . البته نباید از هنرنمایی والیبالو بسکتبال گذشت . در والیبال ایران در رده های سنی در جهان مقام اول را دارد مخصوصا در نوجوانان که هر تیمی در جهان از رویارویی با آن هراس دارد و در بسکتبال هم ایران بعد از دوبار قهرمانی در آسیا و رفتن به المپیک به قدرت برتر آسیا تبدیل شد که البته نتیجه گیری این فدراسیون ها به دلیل برنامه ریزی های 15 یا 20 ساله و ثبات مدیریتی و بردن ورزش به سطح مدارس است که این سه نکته در ورزش بسیار مهم هستند که امیدواریم آقای سعیدلوبا اهتمام به آنها در ورزش تصممیم گیری کند  و باعث پیشرفت و جبران عقب ماندگی در رشته های پایه شنا و ژیمناستیک و دو و میدانی شود .  

البته باید بگوییم که ایران در سه بازی آخر خود هر چند نتایج فوق العاده ای نگرفت اما ای نتایج جدا از موقعیت ایران خوب بود زیرا ایران در ۱۱ روز دو بازی غیر متوالی به دو رقیب سخت در شرق آسیا و یک بازی در ایران انجام داد .هر چند که خیلی ها فکر می کنند حالا وقت جدایی قطبی رسیده اما به نظر من ما باید او را در ایران نگه داریم و بگذاریم او دت بیشتری روی تیم کار کند چون تغییرات زیاد جواب منفی خواهد داد . به هر حال این حذف نتیجه کار قطبی و دایی نیست بلکه نتیجه تعلیق فدراسیون است و ما از آلان باید به فکر جام جهانی بعدی باشیم

به نظر می سد با این مشکلات فوتبال ما به بیراهه می رود و ما از همین امروز داریم چوب این مسائل را می خوریم . چهارمی تیم ملی در جدول ، قرار گرفتن استقلال در انتها جدول جام باشگاه های آسیا ، حذف سپاهان از جام باشگاه های آسیا ، بازی بسیار ضعیف صبا در این جام و حذف آ ن ، شکست تحقیر آمیز پرسپولیس در برابر حریف قطری و در نهایت صعود یک تیم از چهار تیم به مرحله بعدی جام باشگاه های آسیا از ایران همه و همه نشان از ضعف مدیریتی فوتبال ما دارد .